Je gave om ‘het potentieel te zien’ (en dus geen nee durft te zeggen) is waarom je niet vooruit komt

Ik zie steeds meer mensen om me heen worstelen met FOMO. Nee ik bedoel niet de verslaving aan social media. Ik bedoel dat je geen nee durft te zeggen omdat je bang bent iets mis te lopen.

Dat blijkt wel weer uit wat er gisteren gebeurde.

Toen ik de klimroos in onze tuin vast wilde maken aan de gevel kwamen er allemaal emoties op. Mijn man zag namelijk ook andere opties. Een leuk bankje tegen die muur aan zetten bijvoorbeeld. Dat maakte het heel moeilijk voor me om een keuze te maken of ik wel of niet gaten zou boren voor het gaas. Want ja, da’s permanent hè. Daarmee zou ik het potentieel die mijn man voor ogen heeft met die muur, van hem afpakken.

Er volgde een discussie waarin ik weer gewezen werd op de angst waar we met z’n allen aan lijden. Het verlies van al die mooie opties. Dus.. de roos hangt nog steeds voorover en er staat ook geen bankje.

Het ergste is, dat je zelf niet ziet hoe erg je dat beperkt. Je bent er zelfs trots op en denkt dankbaar terug aan de tijd waarin die ‘gave om meerdere mogelijkheden te zien’ jou veel gebracht heeft. Het heeft ervoor gezorgd dat je bijvoorbeeld niet te snel een verkeerde beslissing nam. Dat kan best zijn, maar dan denk je met een mindset van goed en fout en dat je maar één keer kunt kiezen (schaarste-mindset).

Ik kan me nog goed de tijd herinneren toen ik zelf erg aan het uitstellen was. Op de middelbare school, toen ik meerdere profielen tegelijk deed en extra vakken volgde, om uit alle studies te kunnen kiezen als ik afgestudeerd was. Ik stelde het uit om een richting te kiezen. Want als ik weer een paar jaar ouder was, wist ik beter wat bij me zou passen, toch?

Ik dacht dat het mijn winst was. Achteraf is het mijn verlies gebleken. Want uiteindelijk heb ik helemaal geen (echte) vervolgstudie gevolgd. Al die tijd, energie en moeite die ik heb gestoken in het volgen van extra voor-opleidingen, allemaal voor niets. Nou ja, mijn moeder is wel de trotse eigenaar van het mapje waar al mijn diploma’s in zitten. 😉

Ook na mijn schooltijd durfde ik geen richting te kiezen. Alle opties open houden zorgde ervoor dat ik niet meer genoot van het leven. Ik was niet mezelf. Werkte veel te hard. Raakte depressief. Totdat mijn burn-out mij wakker riep.

Daarentegen, zijn het juist de dingen waar ik ‘definitief’ voor koos, die mij het meeste blijdschap en geluk hebben gegeven.

Trouwen met Joachim, verhuizen naar de Achterhoek, een blauwe-regen planten, een eigen onderneming beginnen.

Ook binnen mijn bedrijf heb ik keuzes moeten maken. Ik heb heel lang zitten tobben wat ik eigenlijk zou gaan doen. Handgemaakte kussens verkopen op Etsy? Een online Piano-cursus maken? Burn-out begeleiding? Wie wordt mijn ideale klant? Welke business-coach?

Met elke keuze die ik maakte, ging ik een grote sprong vooruit. Ja daarmee deed ik ook deuren dicht. Ik kan het geld dat ik in mijn coach heb geïnvesteerd niet meer gebruiken om op vakantie te gaan. En nee ik kan nu niet meer daten met andere mannen. Mis ik dat? Absoluut niet.

Ook jij hebt keuzes gemaakt in je leven. Grote en kleine, en ze hebben je gebracht bij waar je nu bent. Jouw bedrijf zou niet bestaan als jij niet had gekozen. Je gezin zou niet bestaan, je kinderen niet..

Waarom doe je dan zo moeilijk om te kiezen voor een nieuwe levensstijl waarin rust en vrijheid voorop staan? Waarom ben je zo bang dat je iets misloopt als je ruimte creëert voor jezelf om te genieten? Wat loop je dan mis? Zijn die dingen het waard om niet je droom leven te leiden?

 

Oké je hebt gelijk Tanja, maar ik vind het zo moeilijk!

Ik snap het. Ik vond het ook moeilijk. Nou ja, ik wist gewoon niet HOE ik het moest doen. Dus ik ga je vandaag vertellen wat ik heb gedaan om mijn keuzes te kunnen maken en om mijn nee’s uit te delen. 🙂

Het zijn 4 simpele stappen, dus het is echt niet moeilijk om ze te doen. Het is alleen ook makkelijk om ze NIET te doen, dus ik hoop dat je er echt mee aan de slag gaat.

 

Stap 1: Vergroot je pijn

Pijn is één van de grootste drijfveren die je in de actie-stand zetten. Stel je krijgt vandaag een hartaanval, hoe groot is dan de kans dat je vanaf morgen ineens wél gaat letten op je voeding en of je genoeg beweegt? Puur omdat je geconfronteerd wordt met de gevolgen van geen actie nemen.

Maak voor jezelf heel duidelijk wat het je gaat kosten als je geen keuzes gaat maken. Wat gebeurt er als je de komende 3 jaar geen nee durft te zeggen? Hoe lang wil je zo blijven leven? Wat mis je allemaal juist omdat je geen stappen durft te nemen? Hoe ver mag het gaan, ben je bereid je gezondheid te verliezen? Ben je bereid nog jaren lang in overleef modus te leven?

Stap 2: Visualiseer waar je heen wil

Pijn is een goede motivator, maar dromen inspireren en motiveren als geen ander. Maak een pinterest bord van hoe jou leven er straks uitziet als je meer tijd hebt, als je eindelijk die ene dag in de week vrij hebt. Als je niet meer naar al die stomme afspraken hoeft. Wat voor nieuwe projecten begin je dan? Wat is iets wat je al heel lang wil doen, maar steeds niet aan toe komt? Doe je ogen dicht en zie het voor je, en VOEL hoe blij je bent, hoe vrij je je voelt, hoe ontspannen het is en hoe licht je leven is zonder al die lasten op je schouders.

Stap 3: Wees jezelf, vertrouw op je intuïtie

Soms weet je nog niet precies wat je wil, je hebt alleen een vaag gevoel dat er iets anders mogelijk is. De angst om een verkeerde keuze te maken is groot. Maar laat je niet misleiden door het idee dat als je langer de tijd neemt, of meer informatie vergaart, je het straks ineens wel weet. Je zou prachtige berekeningen kunnen maken en de meest logische gedachtespinsels. Maar ergens weet je allang waar jou hart een sprongetje van maakt. Duw het niet weg, ook al wordt dat wat je wil niet als ‘normaal’ bezien. Ook al weet je niet HOE je het moet realiseren. Vergelijk het met rijden in het donker. Je ziet alleen de eerst volgende stap. Neem die zonder twijfel, pas daarna zal je weer de volgende stap zien.

Stap 4: Betaal de prijs, verdraag het tijdelijk ongemak

Een verandering kost altijd wat. Je moet iets opgeven om er iets anders voor in de plaats te krijgen. Je moet deuren dicht doen, zodat er een andere deur open gaat. Natuurlijk ga je weerstand voelen. Je bent gewend aan je leventje. Je bent gewend om niet je droom leven te leiden en dat voelt veilig. We zijn allemaal bang voor het onbekende. Je kunt jezelf er niet op voorbereiden.

Waag die sprong. Het is echt niet moeilijk. Je hoeft alleen te springen, alleen een keuze te maken. Je zou het nu deze seconde nog kunnen doen. Niemand hoeft het (nog) te merken. Maar zodra je de keuze maakt en springt, komt alles op zijn pootjes terecht. Net als je ook aan een nieuwe tandenborstel moet wennen, zal na een tijdje je nieuwe leven even comfy voelen als nu. Dat beloof ik je. Hoe blij ben je dan dat je niet nog een paar jaar hebt gewacht?

Zo, nu ben jij aan de beurt. Vier stapjes. Succes!