Hoe ik dankzij mijn burn-out mijn beste vriendin ontmoette

Vind je ook niet dat pas in moeilijke tijden het duidelijk word wie je echte vrienden zijn?

Als alles leuk en aardig is, wil iedereen wat van je. Maar als je niets meer voor anderen kunt betekenen, blijven alleen zij over die echt van je houden.

En, degene die geen keus hebben. Zoals jijzelf.

Ik was zo’n slechte vriendin. Ik vroeg alleen en gaf (bijna) nooit. Ik buitte mijn lichaam uit. Drukte altijd mijn wil door. Als mijn lichaam er geen zin in had dan had ze pech. Want ik was de baas. Oef. Hoe zou jij het vinden om zo’n vriendin te hebben?

Nou mijn lichaam vond het in ieder geval niet zo leuk.

Zoals sommige mensen zomaar uit het niets boos kunnen worden, omdat ze jaren lang hun gevoelens hebben opgekropt, zo ontplofte ook mijn lichaam.

Klaar. Nu luister je een keer naar mij.

Ik schaam me dood, voor de manier waarop ik met mijn lichaam ben omgegaan. Zo respectloos. Elk signaal negerend. Maar ze heeft me vergeven en nu zijn we beste vriendinnen. 🙂

Alleen als je lichaam en mind goed samenwerken kom je verder

Vroeger op school baalde ik er ontzettend van, als we met een groepje aan een project moesten werken. Ik werk liever alleen.

Alleen kun je best goede resultaten bereiken, maar het zal nooit te vergelijken zijn met wat je samen kunt doen. Denk maar aan al die mooie uitvindingen waar we tegenwoordig gebruik van maken. Als je denkt aan de eerste mens op de maan dan denk je waarschijnlijk aan Neil Amstrong. Maar eigenlijk hebben duizenden mensen meegewerkt aan dit project. Neil zou nooit daar in zijn eentje terecht zijn gekomen.

Wat heeft dit te maken met burn-out zijn? Als jij last hebt van burn-out klachten, probeer jij in je eentje op de maan te komen. Dat gaat niet lukken hè. 😉 Je kunt niet met alleen je verstand je leven leiden. Je heb geen keus. Je hebt eenmaal een lichaam, je kunt die gebruiken in je voordeel of het negeren zodat het je, op den duur, gaat tegen werken.

Herstellen van burn-out kan alleen door een nieuwe vriendschap aan te gaan

De afgelopen drie jaar heb ik aan die vriendschap gewerkt. Het ging met vallen en opstaan. Soms begrepen we elkaar totaal niet, andere keren ging het zo goed dat ik van enthousiasme weer doorschoot in mijn oude bazige gedrag. Maar mijn lichaam is geduldig met mij. 😉

We hebben samen verschillende fasen doorlopen.

De crisisfase. De ontmoeting ging niet helemaal soepeltjes. De ene lichamelijke kwaal volgde de andere op. Maar nu hoorde ik haar tenminste. Zacht gefluister kon je het niet meer noemen. Ik lag plat terwijl mijn lichaam weken de tijd nam voordat ze helemaal was uitgeraasd.

Tijdens de tweede fase gaf ik mijn lichaam eindelijk de ruimte om te herstellen, moeilijk maar ook fijn. Schuld gevoelens zijn het lastigst, omdat je denkt dat je zo snel mogelijk weer aan het werk moet. Maar dat wilde mijn lichaam niet, en gelijk had ze. Voor het eerst ging ik met haar mee, een jaar lang, en dat kon ze wel waarderen.

Maar toen brak de derde fase aan. Dat was even schrikken. Mijn kersverse vriendinnetje haalde haar rugzakje boven water. Wat moest ik met al die emoties? Ik dacht dat ik klaar was om mijn leven weer op te pakken, maar blijkbaar begon project ik nu pas.

Wat ben ik mijn lieve vriendin dankbaar

Ondertussen zijn we BFF’s. Ze heeft me niet in de steek gelaten maar me geholpen in te zien dat ik op het verkeerde levenspad zat. Nu leef en werk ik eindelijk in harmonie met mezelf.

Maar mijn verhaal is niet zo uniek. Want jij bent er ook nog. Ook jou beste vriendin wacht op je. Daarom ben ik nu een digitaal boekje aan het schrijven. Eentje zonder tips en tricks hoe je een burn-out kunt voorkomen. Want die heb je niet nodig als je een goeie band met je vriendin hebt.

Je kent elkaar en weet van elkaar wat je wil en wat je nodig hebt. Samen kun je zoveel meer. Je hoeft niet een stapje terug te doen. Want samen sta je sterker.

Maar hoe leer je te luisteren? Hoe zorg je ervoor dat je de taal gaat verstaan van je lichaam?

Ontdek hoe ook jij vriendschap met jezelf kunt sluiten

Er is al zoveel geschreven over burn-out en wat je er aan zou moeten doen. Ik denk dat er veel meer behoefte is aan steun en herkenning.

Hoop. Dat het weer goed komt.

Voor mij persoonlijk eindigt mijn burn-out verhaal straks niet met dat mijn energie niveau weer geweldig is of dat ik fijne stofjes in mijn hersenen heb. Dat is natuurlijk wel super fijn.

Maar wat voor mij echt belangrijk is geweest, de afgelopen drie jaar, is de relatie die ik met mezelf heb opgebouwd.

  • Hoe ik van onzeker meisje, die niemand voor de voeten wil lopen, ben gegroeid naar een vrouw die weet wat voor haar belangrijk is en niet terugdeinst om haar doelen te bereiken
  • Hoe ik heb geleerd om mijn behoeften te herkennen en ze zelf te vervullen, in plaats van te hopen dat iemand anders ze opmerkt
  • Hoe ik door nee te zeggen, nu eindelijk ja kan zeggen

Ik heb afgelopen jaren veel nee’s uitgedeeld. Dat was niet makkelijk. Opgegeten werd ik van binnen door schuldgevoel.

Maar nu kan ik ja zeggen tegen jou. 🙂

Niet uit schuldgevoel, of omdat ik moet. Maar omdat ik het écht wil.

Wil je op de hoogte blijven wanneer mijn e-book uitkomt? Laat dan hieronder je e-mailadres achter. Ik laat je dan af en toe weten hoe het ervoor staat.