Ik kwam tekort, dus deed ik méér weg

Een jaar geleden ging ik rigoreus mijn kledingkast uitruimen. Ik denk dat ik 90% van al mijn kleding weg heb gedaan. Weet je waarom? Omdat ik het gevoel had dat ik tekort kwam.

Ik zal het uitleggen. Het gevoel dat ik tekort kwam, had ik niet alleen met kleding. Maar met alles. Ik had te weinig vrienden, ik werd niet genoeg geknuffeld, ik had niets leuks om te doen. Ik kreeg niet genoeg betaald. We gingen te weinig op vakantie, ik had niets lekkers om te eten.

Als je zo’n iemand tegen komt die altijd zit te klagen over wat ie niet heeft, is de kans groot dat je te maken hebt met een persoon die leeft vanuit een mindset ingesteld op schaarste.

Er is niet genoeg, niet voor iedereen. Overbevolking. Crisis. Te veel vluchtelingen. Je weet wel.

Het eerste klinkt misschien verwend en het tweede pesimistisch, maar dat is een vooroordeel. Eigenlijk is het best zielig. Een schaarste-mindset komt ergens vandaan en bijna iedereen heeft het. Het uit zich alleen op verschillende manieren.

Maar de vraag is, hoe kom je er vanaf?

Tijdje geleden kwam ik erachter dat ik mezelf, al een lange tijd, voor de gek hield. Namelijk dat ik niets nodig had. Daardoor heb ik niet geleerd hoe ik mijn behoeften kon uiten. Plus, niemand heeft perfecte ouders gehad, dus het is onvermijdelijk, dat toen je klein was je écht een keer iets tekort kwam.

Dat is niet erg (of wel, in sommige gevallen), maar het gaat erom dat we accepteren dat ergens in ons hoofd, een keer iets is misgegaan. Je hebt een keer de conclusie getrokken dat er te weinig van iets is. En die overtuiging heb je meegenomen in je dagelijks leven. In de loop van jaren heb je onbewust, gebeurtenissen in je leven verklaard vanuit dat standpunt. Daardoor is je overtuiging dat er te weinig is, steeds sterker geworden.

  • Dus de eerste stap is bewustwording en acceptatie. Ik heb de schaarste-overtuiging.

Klopt het wel?

Toen ik burnout raakte dacht ik, dit is een mega ramp. Ik kon niet werken, ik kon bijna niets meer in huis doen, niet koken. Voor mezelf zorgen leek een onmogelijke taak.

Dit was hét moment waarop ik dood zou gaan van de honger.

Maar dat gebeurde niet. Ik kwam niets tekort. In tegendeel. Dit was het moment dat ik de les te leerde dat is alles had wat ik nodig heb, altijd. Onafhankelijk van mijn situatie en het wel-of-niet-iets-kunnen.

Ik ging nadenken in hoeverre ik eigenlijk echt zelfstandig of onafhankelijk was, en of ik dat eigenlijk wel wilde zijn.

Dagen kropen voorbij, terwijl ik energieloos voor me uit zat te staren naar het onkruid in de tuin. Probeerde op te laden met het zonlicht dat op mijn gezicht scheen. Ik hoefde er niets voor te doen. Alleen te zitten, en de zon kwam altijd. Elke dag weer.

Toen ik een beetje meer energie had ging ik de plantjes die zomaar uit de grond kwamen opzoeken op internet. Ik kwam erachter dat 9 van de 10 eetbaar zijn.

Langzaam kwam ik tot inkeer. Ik maakte me druk om iets wat niet bestond.

Het is gek, maar als je midden in je drukke dagelijkse leven zit denk je er niet over na. Je voelt alsof je bezig bent met hele belangrijke dingen. Als je zou stoppen, zou het een ramp zijn. Onmogelijk. Je kan je niet eens voorstellen wat er dan zou gebeuren. Dus denk je er liever niet over na, beter doorgaan.

Ik dacht dat ik van alles miste, maar de dingen die ik echt nodig heb, groeien hier voor mijn neus en ik hoef er niets voor te doen.

  • De tweede stap is, bewijzen verzamelen dat je schaarste-overtuiging niet klopt.

Dat wat kapot is, is aan vervanging toe

Voor mij is de natuur een bewijs van overvloed. Denk maar eens aan een appelboom. Je stopt een zaadje in de grond, en zelfs als je verder niets doet, heb je 10 jaar later nooit meer te weinig appels.

We zijn vergeten hoeveel waardevolle dingen we eigenlijk voor bijna niets kunnen krijgen. Vroeger konden bijvoorbeeld alleen koningen zich een hapje annanas vervoorloven, tegenwoordig vinden we het te veel werk om het te schillen.

Het is veel fijner om te leven met het gevoel dat er genoeg is. Waardering en dankbaarheid dragen bij aan een gelukkig en tevreden leven. Als je merkt dat je dat moeilijk vind, is de volgende oefening misschien interessant.

Je hebt nodig: een ikea voorraadpot en post-it blaadjes.

Elke keer als er een gedachte in je opkomt dat je iets tekort komt, schrijf je dat op zo’n blaadje. Dat kunnen spullen zijn, maar ook andere behoeften, zoals liefde of aandacht. Denk er dan even over na en schrijf erbij waarom het niet klopt en wat je in dat opzicht eigenlijk in overvloed hebt.

Zo verzamel je lettelijk een pot vol bewijzen, die je schaarste mentaliteit om zeep helpen.

  • Stap drie: vervang je kapotte schaarste-overtuiging met de nieuwe sterke overtuiging dat je alles hebt wat je nodig hebt.

Je onderbewuste, waar al je herinneringen en overtuigingen in zitten opgeslagen, is niet heel makkelijk om te denken. Soms is een probleem alleen op te lossen op een ander niveau dan waar die in is ontstaan. Daarom is doen nog beter.

Toen ik bij mezelf opmerkte dat ik vond dat ik te weinig kleding had, gaf ik mezelf de tijd om er goed over na te denken en om een experiment te doen. Net als met mijn burn-out, was het wegdoen van 90% van mijn kleding, een les in dat ik niets tekort kwam. Ik loop namelijk nog steeds aangekleed rond. Dit keer niet meer in versleten of niet passende kleding, want ik heb alleen dat bewaard waar ik blij van werd. 🙂