Vertrouwen & Loslaten

We kijken hem onbegrijpend aan. Hoe kun je iets loslaten door het te accepteren? Het moet toch juist weg? De leraar denk even na en reikt mij dan een pen aan. “Hier houd deze pen eens vast, houd hem steving vast, laat niet los.” Ik pak de pen en knijp mijn hand er stevig omheen. “Oke, laat nu maar los.” Eigenlijk hoefde hij dat niet meer te zeggen. Het kwartje was al gevallen.

Ik had natuurlijk de pen op de grond kunnen laten vallen. Maar mijn hand deed iets anders. Ingebakken automatisme. Mijn pols draaide en ik opende mijn hand met mijn handpalm naar boven. De pen was nog steeds in mijn hand. Maar ik hield hem niet meer vast. De zwaartekracht hield hem op zijn plek.

Controle

Drie weken terug kreeg ik Tinnitus. Oorsuizen. Een constante piep in je oor. Ik was een paar keer bij de KNO arts geweest, hij had mijn oren uitgezogen met een soort mini stofzuigertje. Maar links hoorde ik nog niet helemaal perfect, dus ik maakte een nieuwe afspraak. Weer uitgezogen, maar dat hielp niet. Een paar dagen later begon de piep. Weer terug naar de dokter. “Je hebt weer een oorontsteking, dus ik moet het weer uitzuigen en dan krijg je druppels.” Nee dat wil ik niet. Die piep komt door het uitzuigen. Het deed pijn en dat kan nooit goed zijn. De schuld lag bij de dokter, vond ik. “Ik wil een kweekje van mijn oorsmeer.” “Oke, als jij dat wil dan doen we dat.” Een week later kreeg ik de uitslag. De vooroorzaker was ‘Huidflora’. Dat zegt mij niets! Ik was boos. Straks wordt ik doof, en dan kan ik geen piano meer spelen! Ik kreeg druppels met antibiotica. Nee dat wil ik niet. Ik wil geen antibiotica.

Kun je je voorstellen hoe gestrest ik mezelf maakte? Dit was de verkeerde behandeling. Ik ken mijn oren, het is een ander probleem! Ik had het gevoel dat ik de problemen met mijn oren zelf moest oplossen, ik stond er alleen voor. Maar ik wist niet hoe. 🙁  Dus ik haalde toch maar weer de druppels op. Na een aantal dagen werdt de ontsteking langzaam minder, en ik had minder pijn. Maar de piep, die leek wel alleen maar harder te worden.. Beide kanten, ik werd er gek van!

Ik lig in bed, morgen heb ik weer de afspraak bij de KNO arts. Het geluid lijkt wel door mijn schedel te boren. Misselijk van de zenuwen. Wat moet ik morgen zeggen? Ik ben bang voor het uitzuigen. Is het een gehoor beschadiging? Wordt het erger door het uitzuigen? Is dit het begin van mijn doofheid? Ik ben blij dat ik in ieder geval al een heel wat mooie muziek heb gehoord, dan kan ik die altijd nog afspelen in mijn hoofd. Maar wat als ik stukjes vergeet? Ik wil niet doof worden!! Ik maak mezelf gek. 

Vertrouwen

Gelukkig heb ik hele lieve mensen in mijn leven die ook goed zijn in geruststellen.

Die KNO arts, weet je hoe lang hij moest studeren voordat hij dokter werdt? Elf jaar. Eerst 6 jaar geneeskunde op de universiteit, en daarna nog eens 5 jaar Keel- Neus- en Oorheelkunde in het ziekenhuis. Eigenlijk is het een chirurg, want hij doet ook operaties. Hij zal vast wel een vaste hand hebben met het uitzuigen. 😉  En hij heeft super veel ervaring met oren, hij zit elke dag te kijken in tientallen oren die langskomen. En het suizen kan aan heel veel dingen liggen. Ook als je oor dicht zit met oorsmeer kan het ontstaan. Het is zelfs zo dat de kans het grootst is dat dat het gewoon is, en dat het heel makkelijk op te lossen is. Waarom zou je uitgaan van iets waarvan de kans het kleinste is? Dat is toch onlogisch?

Ja eigenlijk is het ook best wel dom dat ik zelf voor dokter ging spelen. Natuurlijk heeft de arts er veel meer verstand van. Ik moet vertrouwen in hem hebben, en doen wat hij zegt. De eigenwijze controle loslaten.

Loslaten

De volgende dag liet ik mijn eigen mening los en probeerde ik de controle over mijn oren helemaal te geven aan de ervaren KNO arts die ik nu iets meer vertrouwde. Hij zoog mij oor weer uit en de piep was ineens veel minder, en ik hoorde weer goed! Pfieuw.. een zucht van verlichting, gelukkig, ik word toch niet doof dus. Heb ik me weer voor niets zo druk gemaakt..

Jammer genoeg heeft de dokter niet voor iedereen goed nieuws. Vaak krijg je bij Tinnitus te horen dat je ‘er maar mee moet leren leven’. Gelukkig is dat wel mogelijk en zijn er ook een heleboel ervaringen te lezen van mensen die inderdaad na verloop van tijd het ‘loslaten’ beter onder de knie hebben gekregen en dus minder last hebben. Ik vind dat deze site goede tips hiervoor geeft en je lees daar ook positieve verhalen van lotgenoten. Ook dit filmpje hieronder is interessant, het gaat ook over de controle willen hebben over irritante geluiden..

Ik merk bij mezelf dat het automatisme van het loslaten van mijn handspieren nog niet in mijn hoofd zit. Juist niet. Automatische denkpatronen zijn heel lastig te doorbreken. Maar het begint allemaal bij bewustwording, dus misschien is er nog hoop voor mij. 😉

Heb jij ook dingen die je moeilijk vind om los te laten?